Savoie: authentieke skidorpen
19 januari 2011 12:05
Sainte-Foy-Tarentaise en La Rosière in de Savoie zijn een verademing. Geen uit de grond gestampte skistations in platgeskiede maanlandschappen, maar een traditionele bouwstijl en maagdelijke pistes tussen de bossen. Je kunt er hors-piste naar een gastronomisch restaurant skiën of even naar het Italiaanse Aostadal. Twee skistations met een ziel.
Tekst Annemiek Biersma
Beeld Rick Arnold
Het is warm op het terras van restaurant La Bergerie. De ski-jassen gaan in de hoek, de mouwen worden opgestroopt. Er komt witte wijn op tafel, gevolgd door grote salades met walnoten, foie gras, ham en geroosterd brood. Rozig van de zon, de wijn en de copieuze maaltijd beginnen we daarna aan de wandeling door het skidorp Sainte-Foy-Tarentaise, een klein en rustig boerendorp op 1500 meter hoogte. Het ligt in een kom op een zuidhelling, wat voor veel zonuren en goede sneeuw zorgt. Huizen met pilaren zijn hier geen ongewoon gezicht: deze bouwstijl, die ook aan de andere kant van de bergen voorkomt in het Aostadal, was vroeger een teken van rijkdom. Als je hier wilt tegenwoordig bouwen moet je aan strenge eisen voldoen: er mogen alleen plaatselijke materialen worden gebruikt, zoals hout en leisteen, en voor de chalets is slechts een beperkt aantal verdiepingen toegestaan. Ongetwijfeld is dat een van de redenen dat Sainte-Foy haar charme heeft weten te behouden.
Ons chalet ligt aan de skiweide vanwaar een korte sleeplift ons naar de honderd meter hoger gelegen stoeltjeslift brengt. Op het hoogste punt van het skigebied, 2620 meter, wijst onze gids Jean Noël op de rots Le Chevalier, de ridder te paard. Als het waait en er slecht weer dreigt, zegt men in het dorp dat de ridder aan de koffie zit. Gelukkig heeft de goede man vandaag andere plannen. Naast La Rosière, Tignes en Val d’Isère zien we de Mont Blanc in volle glorie liggen. Met de zon in ons gezicht wagen we ons aan de eerste afdaling. Meteen valt op hoe breed de pistes zijn; we kunnen er in alle rust van genieten, want we zijn vandaag vrijwel de enigen op de piste. “Als het net heeft gesneeuwd, blijft de piste twee, drie dagen lang bijna maagdelijk. Er zijn nauwelijks sporen te zien. Dat is in de grote skigebieden wel anders,” vertelt Jean Noël. “Bij ons kun je ook genieten van besneeuwde bospaadjes. Vergeleken met Sainte-Foy lijken Val Thorens en Tignes wel een maanlandschap.” Kom je voor moderne skiliften en een omvangrijk skigebied, dan ben je in Sainte-Foy aan het verkeerde adres. Er zijn slechts vijftien pistes en vier stoeltjesliften. Maar Sainte-Foy heeft naast haar mooie brede, rustige pistes nog een andere troef: je kunt er prachtig buiten de pistes skiën. “Dit gebied trekt twee soorten skiërs,” licht Jean Noël toe. “Families die willen genieten van de rust, zowel op de piste als op de terrassen, en geoefende skiërs die vanuit Tignes en Val d’Isère komen om hier een middagje hors-piste te skiën.” Naast de mooie poedersneeuw is er nog een andere goede reden om buiten de gebaande paden te gaan: je kunt dan rechtstreeks naar restaurant Chez Mérie skiën.
Wollige pantoffels
Van de buitenkant ziet het grote huis er wat vervallen en rommelig uit. Er liggen verkleurde kussens op roestige stoelen, opgestapelde vogelhuisjes wachten op nieuwe bewoners. Maar eenmaal binnen in Chez Mérie komt de warmte je tegemoet. Bij de voordeur wisselen we onze zware skischoenen in voor een paar wollige pantoffels uit een grote, rieten mand. Voor de openhaard liggen grote kussens en kleden om in weg te duiken met een aperitief binnen handbereik. Op de achtergrond klinkt de stem van Louis Armstrong.
Lang voordat het skistation Sainte-Foy werd opgericht ontving uitbaatster Gabi al hongerige skiërs in haar restaurant. Nu zijn het haar dochters Elisabeth en Marie die hun gasten laten genieten van de fijne ambiance en het lekkere eten. Elisabeth bedient, Marie staat in de keuken. “Alle gerechten op de kaart, zoals crostini aux foies de volaille (in olijfolie geroosterd brood met kippenlevertjes) en boudin aux pommes (bloedworst met appel) zijn bereid met verse ingrediënten,” verzekert Marie me. “Ik heb rechten gestudeerd, maar mijn moeder had het zo druk met het restaurant dat ik ervoor heb gekozen haar te helpen. Mijn zus maakte die beslissing pas later. Toen ze jong was, wilde Elisabeth eerst de wereld zien. Londen, New York, Parijs, ze is overal geweest. Maar nu is ze oud,” grapt Marie, “en staan we samen in het restaurant.”
Je hoeft het restaurant niet op ski’s te verlaten. Er is een luxere manier. Op loopafstand ligt een helikopterplatform vanwaar je binnen een paar minuten naar een ander skigebied kunt vliegen: de Espace San Bernardo en het gezellige skidorp La Rosière.
Croissant én pizza
La Rosière ligt tussen de bossen op 1850 meter hoogte, hoger dan buurdorp Sainte-Foy, en het is een stuk groter. Het dorp bestaat uit een oud deel en een nieuwer deel, beide gebouwd van nogal wat hout, steen en leisteen. Aan het einde van de winkelstraat, waar op donderdag en zaterdag een markt is, komen we bij de Col du Petit Saint-Bernard. Deze verbinding tussen het Franse Val d’Isère en het Italiaanse Aostadal is nu volledig ingesneeuwd. Een bospad van ongeveer een kilometer lengte verbindt het centrum van La Rosière met de chaletwijk waar wij verblijven.
Een dorpje binnen het dorp, in Savoiaardse stijl, zo zou je Les Cimes Blanches kunnen beschrijven. Deze residentie bestaat uit acht chalets met 135 appartementen die vlak aan de piste liggen. Stuk voor stuk hebben ze ruime, smaakvol ingerichte kamers met houten meubels en rood geblokte stoffen. Het grote balkon kijkt uit op een dicht wolkendek dat ons zo nu en dan trakteert op een blik op de bergen.
Vandaag zijn we van plan om zowel de Franse als Italiaanse sneeuw te beproeven. Het skigebied Espace San Bernardo, dat honderdvijftig kilometer skipiste telt, ligt namelijk zowel in Frankrijk als Italië. Zo kun je de dag beginnen met een croissantje in La Rosière en ’s middags een pizza bestellen in La Thuile, net over de grens in het Aostadal.
Plan B
Hoewel het ook in La Rosière vrijwel altijd zonnig is dankzij de zuidelijke ligging, regent het vandaag pijpenstelen. Het doet onze gids Xavier besluiten over te gaan op plan B, namelijk een glaasje génépi (een lokaal kruidenbitter) in zijn zomerhuisje in de sneeuw. “Mijn vader heeft meegeholpen aan de bouw van de eerste sleeplift van La Rosière,” vertelt Xavier. “Dit skidorp dankt zijn bestaan aan de inspanningen van vier families. Zo’n driekwart van alle huidige inwoners stamt af van een van die families. La Rosière is daarmee een van de uitzonderingen in de Tarentaise: het is gebouwd rond een bestaand dorp, en niet zomaar uit de grond gestampt. Het is een skidorp met een ziel.” Na de génépi haalt Xavier een fles met een merkwaardige inhoud tevoorschijn: een slang. “Deze adder heb ik zelf gevangen. Ik heb hem eerst in de vriezer gelegd, daarna in de alcohol. De adder zal vanzelf het gif vrijlaten. Laat het mengsel even staan en voilà, de vipérine is klaar. Elk jaar drink ik een glaasje, het beschermt me tegen ziektes. En tegen slangenbeten natuurlijk.”
Eenmaal weer droog kunnen we onze tocht hervatten. Ook bij La Rosière zijn de pistes overwegend breed. Beginners kunnen direct boven het dorp, op de groene en blauwe afdalingen, bochtjes oefenen. Voor de ervaren skiërs is het middelste deel met blauw en rood interessant. Eenmaal over de grens, richting La Thuile, merken we dat de afdalingen wat lastiger worden. Verkeersborden langs de piste, buiten het seizoen een doorgaande weg, geven aan dat we binnen de bebouwde kom zijn en dus maar vijftig kilometer per uur mogen. En we moeten onze ogen en oren open houden voor overstekend wild. Ook aan de Italiaanse zijde geen lange rijen voor de lift. De rust, ruimte en mooie vergezichten zorgen in beide landen voor een heerlijk dagje skiën.
Carnet de voyage
Eten & drinken
La Maison à Colonnes
Traditioneel bergrestaurant in een voormalige boerderij. Menu vanaf € 17
73640 Sainte-Foy, (0033) 4 79069480
Chez Mérie (coup de coeur)
Sfeervol gastronomisch restaurant onder de bezielende leiding van de zussen Elisabeth en Marie (zie reportage).
Reserveren verplicht. Menu vanaf € 35
Route du Le Miroir, 73640 Sainte-Foy, (0033) 4 79069016
Slapen
Les Balcons de Sainte-Foy
Comfortabele chalets met spa aan de piste. Alle appartementen hebben een open haard, de meeste ook een bubbelbad of sauna.
Vanaf € 550 per week, www.balcons-ste-foy.com
CGH-Résidences Les Fermes de Sainte-Foy & Les Cimes Blanches (coup de coeur)
Mooie, ruime en luxe chaletcomplexen van natuursteen en hout, direct aan de piste. De appartementen zijn voorzien van alle gemakken en met veel smaak ingericht. De heerlijke spa met zwembad, bubbelbad, sauna, hammam en massagesalon is de kers op de taart.
Les Fermes de Sainte-Foy, Sainte-Foy-Tarentaise, vanaf € 896 per week. Les Cimes Blanches, La Rosière-Montvalezan, vanaf € 812 per week.
Tegen speciaal En France-lezerstarief te boeken via Het Frankrijkhuis, 023-5512291,
www.frankrijk.nl. Zie ook pagina x.
Bereikbaarheid
Per auto: 1100 km vanaf Utrecht
Per trein: Thalys of TGV naar Bourg-Saint-Maurice
Per vliegtuig: Luchthavens van Lyon Saint-Exupéry, Chambéry-Savoie en Genève
Meer weten
www.saintefoy.net
www.larosiere.net
Dit artikel is gepubliceerd in En France 4-2010. Let op: prijzen, adressen en openingstijden kunnen sindsdien veranderd zijn.


